Σημαία, 1913, Α΄ Βαλκανικός πόλεμος

 Σημαία, 1913 σάρωση 143-145

Η Ελλάδα συμμετέχει στον Α΄Βαλκανικό πόλεμο εναντίον της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας από τις 4 Μαρτίου. Στις 18 του ίδιου μήνα ο βασιλιάς Γεώργιος ο Α΄δολοφονείται στην πρόσφατα απελευθερωμένη πόλη της Θεσσαλονίκης και τον διαδέχεται ο γιος του Κωνσταντίνος. Το μέτωπο βράζει. Την προηγουμένη της επετείου εμφανίζεται η πρόβλεψη ότι πιθανόν την ημέρα της επετείου να πέσει η Κορυτσά σε ελληνικά χέρια. Στο ίδιο φύλλο προμηνύεται ο εορτασμός στη Θεσσαλονίκη μεγαλοπρεπής, με παρελάσεις του στρατού παρουσία ανώτερων Σέρβων αξιωματικών.

 

Στο πρωτοσέλιδο της 26ης Μαρτίου αποτίεται ΔΟΞΑ ΚΑΙ ΤΙΜΗ στον ελληνικής καταγωγής αλλά γαλλικής υποκοοτήτας Ιωάννη Κορίνθιο, που λιποτάκτησε από τον γαλλικό στρατό για να συνταχθεί με τις εθνικές δυνάμεις της Ελλάδος και γι αυτό αντιμετωπίστηκε από το στρατοδικείο με επιείκεια. παρομοιάζεται δε με τους ήρωες του 1821 και προβάλλεται ως υπέροχον δείγμα ελληνικής φιλοπατρίας. 

Η επικαιρότητα απαιτεί περισσότερες αναφορές στον πόλεμο που μαίνεται και στην προβολή θετικών προτύπων παρά σε εκτεταμένες περιγραφές των εορτασμών. First things first!

Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή

Κάιρον, 1884.

 Κάιρον - 1884  (σάρωση 307)

Το ελληνικό στοιχείο στην Αίγυπτο ήταν πάντοτε έντονο. Ειδικά αφότου την εξουσία της χώρας ανέλαβε ο Μωχάμεντ Άλυ (1805 – 1849) και κατήργησε τους περιορισμούς που είχαν τεθεί για τους ξένους, το μεταναστευτικό ρεύμα υπήρξε μεγάλο και χιλιάδες Ελλήνων επέλεγαν την Αίγυπτο γιαμόνιμη εγκατάσταση.

Στις ΚΕ' (25) του Μάρτη η ελληνική κοινότητα γιορτάζει δεόντως την εθνική επέτειο, με παιανισμούς, δοξολογίες, πομπές, φωταγωγίες  και μεγάλη ποικιλία εοραστικών εκδηλώσεων. 

«Στο Μούσκι οι ελληνικές σημαίες δημιουργούσαν γαλανόλευκο θόλο… Εκπεπληγμένοι οι κάτοικοι της πρωτευούσης είδον την πρωίαν της ενδόξου ημέρας την πόλιν άπασαν κεκοσμημένην υπό ελληνικών σημαιών, δαφνοστολισμένων θριαμβευτικών αψίδων, εκφραστικών επιγραφών και εικόνων παριστώσων τα κυριώτερα επεισόδια του υπερανθρώπου εκείνου υπέρ ελευθερίας αγώνος των πατέρων ημών∙ από της 6ης πρωινής ώρας ρεύμα πυκνόν πλήθους διηυθύνετο προς τον πατριαρχικόν ναόν, θαυμάζον καθ’οδόν την φιλοκαλίαν μεθ’ής είχον κοσμηθή τα κυριώτερα των ελληνικών καταστημάτων και την δυσαρίθμητον πληθύν των σημαιών, αίτινες, εν Μουσκίω ιδία, απετέλουν ωραίον κυανόλευκον θόλον υπό τον γελώντα σαπφείρινον ουρανόν της Αιγύπτου».

Σ αυτές τις εκδηλώσεις το παρόν δίνουν ασφαλώς και οι μαθητές των ελληνικών σχολείων.

Ενώ δεν λείπουν οι αυθόρμητες εκδηλώσεις ελληνογαλλικής και ελληνοιταλικής φιλίας, καθώς ο εθνικός ύμνος μπλέκεται με τη Μασσαλιώτισσα και τα Viva Grecia, ενώνοντας "τους τρεις αγλαούς βλαστούς του μεγάλου Ελληνολατινικού δέντρου υπό την σκιάν του οποίου παρήχθη παν ότι τέλειον και ευγενές"!!!!

Ερευνητής: Εμμανουήλ Μιτζέλος.

Σάλπιγξ Λέσβου, 1909, Οθωμανική Αυτοκρατορία

 Σάλπιγξ, Λέσβος, 1909 (σάρωση 7-8) 

Όταν η μη είδηση συνιστά είδηση

Το 1909 βρίσκει  τις δύο κοινότητες του νησιού, τους Χριστιανούς και τους Οθωμανούς, να μην έχουν σχέσεις αρμονικές, όπως παλιότερα. Από το 1908, οπότε επικράτησε στην Οθωμανική αυτοκρατορία το Κίνημα των Νεότουρκων, οι ελπίδες για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας αναζωπυρώθηκαν. Γρήγορα όμως διαψεύσθηκαν, διότι το νεοτουρκικό Σύνταγμα χρησιμοποιήθηκε ως νομιμοποιητική βάση και ως μοχλός για την ομογενοποίηση και τον εκτουρκισμό των εθνοτήτων της αυτοκρατορίας. Το Νεοτουρικό Κομιτάτο και το Εθνικό αναμετριώνται σε μια προσπάθεια εύρεσης ισορροπίας στο εσωτερικό του τουρκοκρατούμενου ακόμα νησιού. 

Η Λεσβος θα απελευθερωθεί μετά τους Βαλκανικούς πολέμους αλλά η άρνηση της Πύλης να αναγνωρίσει την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για εκχώρηση των νησιών στην Ελλάδα θα οδηγήσει σε μια κατάσταση ρευστότητας μέχρι την οριστική επικύρωση της ως ελληνικής κτήσης το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάννης. 

Οπότε στο φύλλο της Σάλπιγκος δεν ήταν δυνατόν να φιλοξενείται σχόλιο περί εορτασμού της εθνικής επετείου, παρά μόνον ένα μικρό σχόλιο αναφορικά με τη θρησκευτική σημασία της ημέρας και αυτό...στριμωγμένο μαζί με το δελτίο καιρού.... "Ψύχος δριμύ... Βορράς ορμητικός" όπως ακριβώς και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις της περιόδου.

Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή

Αναγέννησις Τρικάλων, 1902

  Αναγέννησις στα Τρίκαλα το 1902 (σάρωση 46-48)

Στα Τρίκαλα, που το 1902 αποτελούν τρόπο τινά τη μεθόριο του ελληνικού κράτους και όπου είχαν βρεθεί στην καρδιά του άδοξου ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, καθώς εδώ έδρευε η  μια από τις δύο ελληνικές μεραρχίες, βιώνει τον αντίκτυπο της εθνικής μας περιπέτειας δικαιολογημένα πιο έντονα. Έτσι, παρά τον αναμφισβήτητα εορταστικό τόνο των εκδηλώσεων, δεν λείπει και ο σχετλιαστικός σχολιασμός, κυρίως για τους Κυβερνήτες και τους πολιτευόμενους της Ελλάδος που οδηγούν τη χώρα χωρίς να στεκόνται στο ύψος των περιστάσεων.

Παρόλα αυτά παρατηρείται ότι ο εορτασμός απέκτησε ιδιαίτερη λάμψη και αίγλη μετά τον "επονείδιστο" πόλεμο, που έδωσε στους συγχρονους Έλληνες ένα έμπρακτο μάθημα ιστορίας, για το μέγεθος της ανδρείας των "λεοντόκαρδων" προγόνων μας που είχαν αναμετρηθεί με την παντοδύναμη Οθωμανική αυτοκρατορία. 

Στη συγκέντρωση στο Γυμναστήριο ο πύρινος λόγος του Γυμνασιάρχου παρομοιάζει την σκλαβωμένη Ελλάδα με ευγενή δεσμώτη που ξεφεύγει της προσοχής του "μεθύοντος δεσμοφύλακος" και διεκδικεί την προγονική της κληρονομιά, ενώ το ΩΡΑΙΟΝ ΦΥΛΛΟΝ,  τοποθετείται σε περίοπτη θέση στις εξέδρες για να παρακολουθήσει τον φλογερό πατριωτικό λόγο.

Το κλου των εορτασμών είναι η απογευματινή λαμπαδηφορία, όπου όλοι οι πολίτες με φανούς διαφόρων ειδών και μεγεθών δημιουργούν μια ατέλειωτη πορεία που διασχίζει την πόλη. Και πάλι σε εξέχουσα θέση το ΩΡΑΙΟΝ ΦΥΛΟΝ  να υπενθυμίζει τα έμφυλα ήθη της εποχής και τον διακοσμητικό ρόλο των γυναικών!!!!! ΑΛΙΜΟΝΟ!

Ερευνητής: Τζάνος Ντεμιρτζής

Ημερίσια νέα του χρόνου, Αθήνα, 1875

 Ημερίσια νέα του χρόνου, Αθήνα, 1875 

Την ταραγμένη χρονιά του 1875 και αφού έχουν προηγηθεί τα Στηλιτικά, οι προπηλακισμοί δηλαδή βουλευτών για  παρατεινόμενες παραβάσεις κατά τη λήψη αποφάσεων στη Βουλή, χωρίς την απαιτούμενη απαρτία, υποκινούμενοι από τον Χαρίλαο Τρικούπη, ο βασιλεύς Γεώργιος ο Α΄ που έχει ενθρονιστεί από το 1863 (μετά τη δίωξη του Όθωνα), αναγκάζεται να δεχθεί και να ψηφίσει την ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΔΕΔΗΛΩΜΕΝΗΣ, σύμφωνα με την οποία μια κυβέρνηση οφείλει να έχει τη «δεδηλωμένη» εμπιστοσύνη της απόλυτης πλειοψηφίας των βουλευτών. Αυτή η αρχή θα οδηγήσει στην ομαλοποίηση της πολιτικής ζωής του τόπου.

Σε αναμονή των εξελίξεων, ένα μήνα μόλις πριν από την Πρωθυπουργία Τρικούπη, η εφημερίς "Ημερίσια Νέα του Χρόνου" αφιερώνει μια μόλις σύντομη και άνευρη παρατήρηση για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. Η απουσία περαιτέρω σχολιασμού είναι ενδεικτική μιας περιόδου με άλλες σημαντικές προτεραιότητες και αγωνίες.

Δεν είναι δε τυχαίο δε, ότι στην αμέσως επόμενη παράγραφο αναφέρεται το Μνημόσυνο υπέρ των Αγωνιστών και των Πρωτουργών του Συντάγματος, σε αντιδιαστολή με την παρουσία των Υπουργών και των Ανώτερων Υπαλλήλων στην τελετή της 25ης, των οποίων η αξία ήταν αμφισβητήσιμη υπό τις παραπάνω συνθήκες.

Ερευνητής: Αργύρης Χατζηαργυρίου

Ερευνητής: Αργύρης Χατζηαργυρίου

Δίκαιον, 1879, Αθήνα

Δίκαιον, Εφημερίς Πολιτική, Φιλολογική, Νομική και των Ειδήσεων, 1879. (λήψη 531)

Αύριο τελείται εν τω ναώ της Μητροπόλεως η Εθνική εορτή κατά τα ειθισμένα. Αλλά μετά την αποτυχία του εξωτερικού μας ζητήματος και την πλήρην παραλυσίαν και χρεωκοπία του έθνους ημών, ήτο καλλίτερον να τελεσθή μνημόσυνον της ενδόξου εκείνης ημέρας της εθνικής ημών αναγεννήεσως"

Είχε προηγηθεί ο Ελληνοτουρκικός πόλεμος του 1878. Η Ελλάδα είχε κηρύξει στις  2 Φεβρουαρίου τον πόλεμο εναντίον της  Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και οι ελληνικές δυνάμεις μετά την προέλαση τους, υποχωρούν στις αρχικές τους θέσεις έπειτα από μεσολάβηση των Μεγάλων Δυνάμεων και την υπογραφή της Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου που παραχωρούσε το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας στη Βουλγαρία. 

Την ίδια χρονιά μια μεγάλη οικονομική κρίση ξεσπά στην Ελλάδα, που φέρνει υποτίμηση εως 50% της δραχμής.

Όλα τα παραπάνω οδηγούν στην εισαγωγική παράγραφο του άρθρου.

"ΠΑΡΑΛΥΣΙΑ ΚΑΙ ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ ΤΥ ΕΘΝΟΥΣ ΗΜΩΝ, ΗΤΟ ΚΑΛΛΙΤΕΡΟΝ ΝΑ ΤΕΛΕΣΤΗ ΤΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝΣ ΕΚΕΙΝΗΣΗ ΤΗς ΗΜΕΡΑΣ ΤΗς ΕΘΝΙΚΗΣ ΗΜΩΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΕΩΣ"

Ερευνητής: Νγκρέσι Άγγελος

Πατρίς, 1918, Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος, Βενιζέλος

 Πατρίς  (λήψη 165)- Φιλελεύθερων Αρχών Εφημερίς, 1918

Η επέτειος ως αφορμή εξύμνησης των πολιτικών επιλογών του Βενιζέλου και ανάδειξης της σημασίας συμμετοχής της ελλάδας στον Α΄Παγκόσμιο Πολέμο.

Κι ενόσω η Ελλάδα έχει ενταχθεί στον Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων (28 Ιουνίου 1917), μετά το κίνημα της Εθνικής Αμύνης τον Αϋγουστο του 1916 από τον Βενιζέλο, την εκθρόνιση του Βασιλιά Κωνσταντίνου τον Μάιο του 1917 και την Πρωθυπουργία Βενιζέλου, η 25η Μαρτίου του 1918 μας βρίσκει να πολεμάμε μαζί με το Αγγλογαλλικό στράτευμα στη Μακεδονία.

Σε δύο μήνες (30 Μαίου 1918) θα γινόταν η αποφασιστική μάχη στο Σκρα, με ολοκληρωτική νίκη των Ελληνικών δυνάμεων.

Η ζυγαριά γέρνει ήδη υπέρ των Συμμάχων και η επιλογή του Βενιζέλου δικαιώνεται. Οπότε είναι αναμενόμενο η φιλοβενιζελική εφημερίδα Πατρίς να γιορτάζει μαζί με την επανάσταση του 1821 και τη Δεύτερη ελληνική ανεξαρτησία, εννοώντας τους νικηφόρους Βαλκανικούς πολέμους του 1912 και 1913, που επέκτειναν τα σύνορα της χώρας, υπό την αρχηγία και πάλι του Βενιζέλου!

"Μετά την μακράν σειράν των τόσων και τόσων αποτυχιών, ήλθοςν οι ηρωικοί αγώνες του 1912 και 1913, καθούς ο λαός ενθουσιών έστειλε το άνθος της ελληνικής νεότητος στα πεδία των μαχών και απέσβεσε τας ήττας του παρελθόντος, εξήλειψε όλας τα ατιμωτικάς κηλίδας και εδιαπλασίασε τα εδάφη της ελευθέρας Ελλάδος".

Ερευνητής: Χρήστος Πογιάς

Ριζοσπάστης, 1936, ΚΚΕ

 Στον Ριζοσπάστη της 25ης Μαρτίου του 1936 (λήψη 370-372), λίγους μήνες πριν από την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά και την κήρυξη του ΚΚΕ σε παράνομο κομματικό μηχανισμό, η επέτειος τιμάται με δισέλιδο αφιέρωμα, στο οποίο αποδίδεται το ξέσπασμα της επανάστασης στους πραγματικούς αγωνιστές, αν και όχι πρωταγωνιστές της ιστορίας, τους αγρότες της Πελοποννήσου και τους νάυτες των πληρωμάτων των Κουντουριώτηδων. Με τον Παπαφλέσσα και τον κλέφτη Σολιώτη μπροστάρηδες, πείστηκαν οι Ζαίμηδες στον Μωριά να ακολουθήσουν το λαϊκό πρόσταγμα.

Δεν λείπουν και αναφορές σε παραλειπόμενα της ιστορίας,  όπως το κίνημα του Δημ. Μπαλή στην Άνδρο, με σαφείς κομμουνιστικές αρχές. αποδεικνύοντας ότι η επανάσταση δεν είχε μόνο εθνικό αλλά και κοινωνικό χαρακτήρα.

Εξίσου αναλύεται ο ρόλος τωνξένων δυνάμεων στον Αγώνα, οι οποίες προστάτευαν τα δικά τους συμφέροντα.

Μια άλλη ανάγνωση της ιστορίας μακριά από την δημόσια, επίσημη εκδοχή της.

Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή

Αγών, Δράμα, 1926

Αγών 26 Μαρτίου 1926. (σάρωση 447)

Ο αξιωματικός  Θεόδωρος Πάγκαλος είχε καταλάβει την εξουσία τον Ιούνιο του 1925, και διέλυσε την Βουλή τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Λίγους μήνες αργότερα, τον Μάρτιο του 1926, μετά την παραίτηση του Προέδρου της Δημοκρατίας  Παύλου Κουντουριώτη, ο οποίος διαμαρτυρόταν για τις αυθαιρεσίες της κυβέρνησης Παγκάλου, ο Δεμερτζής υποδείχθηκε, σχεδόν απ' όλα τα τότε κόμματα, ως κοινός υποψήφιος για να τον διαδεχτεί. Τα δημοκρατικά κόμματα ζήτησαν τελικά αποχή, χωρίς όμως αποτέλεσμα, ενώ και ο Δεμερτζής δεν έτυχε υποστήριξης. Ο δικτάτορας Πάγκαλος εξελέγη άνετα "Πρόεδρος της Δημοκρατίας".

Λίγο πριν από τη διεξαγωγή αυτών των εκλογών, ο εορτασμός διεξάγεται με τιμές και πανηγυρισμούς, χορούς και δεξιώσεις.

Η Δραμινή εφημερίδα "Ο Αγών", μάς ενημερώνει για το πολιτικό παρασκήνιο. Στο μεταξύ από τις πρώτες πρωινές ώρες της επετείου η στρατιωτική μπάντα και η μπάντα του Ορφανοτορφείου παιανίζουν στους δρόμους για να καλέσουν τον κόσμο στη δοξολογία στον Ιερόν Μητροπολιτικόν Ναόν της πόλης, όπου "χάριν της τάξεως έχουν παραταχθεί αρκετοί χωροφύλακες από της πρωίας". 

Η κεντρική οδός, οδός Βενιζέλου, μαρτυρά την αποδοχή του δημοφιλούς πολιτικού στη Δράμα και γενικότερα στη Β. Ελλάδα, καθώς η εξαγγελία της εισόδου της χώρας μας στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο έγινε από τη Θεσσαλονίκη. 

Όσο για τον εορτασμό στο Λύκειο της πόλης, την παράσταση έκλεψε η μαθήτρια της ΣΤ τάξης με την θεατρική απαγγελία της του ποιήματος: Ο Λιποτάκτης!!!! Ένα ποίημα που καταδικάζει τη δειλία και εξαίρει τον αγώνα για την πατρίδα μέχρι τέλους (τύπου σπαρτιατικής αρχής :Ή ταν ή επί τας).

Ερευνητής: Τζάνος Ντεμιρτζής.\

Νουμάς, 1903, Αθήνα

 1903 Ο Νουμάς 

Εφημερίς κοινωνική, πολιτική, φιλολογική. Πρώτη χρονιά κυκλοφρίας της. Το κατεξοχήν όργανο του μαχητικού δημοτικισμού στις αρχές του 20ου αιώνα. Κατά την πρώτη περίοδο, η πορεία του είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του γλωσσικού ζητήματος. Στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του ανήκουν επίσης τα εκπαιδευτικά θέματα, και, λιγότερο, τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ασκεί δριμεία κριτική της πολιτικής ζωής και, με μαχητικότητα, βάλλει κατά της δημαγωγίας και του κομματισμού.

Στο χρονογράφημα "Σημαίες και Τύμπανα" ο συντάκτης του οικτίρει την σύγχρονη Ελλάδα με τις επιδεικτικές παράτες της (επικεφαλής της πομπής κατάθεσης στεφάνου, 3 ρασοφορεμένοι, συμβολίζοντες τον Πατριάρχη, τον Διάκο και τον Παπαφλέσσα), που μετατρέπει την εθνική επέπτειο σε προσωπική ρεκλάμα ορισμένων. Όσο για τις μαθητικές παρελάσεις μόνο γέλιο προκαλεί η περιφορά της σημαίας μας από μικροσκοπικούς μπεμπέδες, κάτι που θα έκανε τον Πατριάρχη και τον Ρήγα να φρίττουν και να σιωπούν με θλίψη. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έχουν άλλο - σύμφωνα με το άρθρο- να κληρονομήσουν στα παιδιά τους, παρά έναν κούφιο πατριωτισμό που εκφράζεται με σημαίες και τύμπανα.

Έρευνα συλλογική

Πρόοδος Δωδεκανήσου, 1950, Ρόδος

 1950- Ρόδος- δύο χρόνια μετά την Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου στην Ελλάδα

Εφημερίς Πρόοδος Δωδεκανήσου

Με μοναδικήν μεγαλοπρέπεια και πανηγυισμόν εορτάσθη η Επέτειος της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας......Χιλιάδες κόσμου ριγώντος από συγκίνησιν παρηκολούθησε την παρέλασιν των σχολείων μας, των οδηγών των Προσκόπων μας με επικεφαλής της σημαίας των και λάβαρα. Τα νειάτα, μαθηταί και μαθήτριαι παρήλασαν γεμάτα λεβεντιά.

Φωταγωγισμοί και λαμπαδηφορίες πλαισιώνουν την παρέλαση.

Έρευνα συλλογική.

Αγροτικόν Μέλλον, 1939

 Το Αγροτικόν Μέλλον του 1939 εκδίδεται επί δικτατορίας Ιωάννου Μεταξά. Η εθνική επέτειος αξιοποιείται για κομματική προπαγάνδα του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου.

"Αν κάποτε προς στιγμήν φάνηκε πως το Έθνος έχανε τον δρόμο του ήρχετο πάλι μια νέα ψυχική ανάτασις για να το επαναφέρει στον προορισμό του. Απόδειξις η ψυχική και πνευματική Εθνική Επανάστασις μέσα στην οποία ζούμε από την 4η Αυγούστου..........................................................

Ο Αρχηγός μας που ενσαρκώνει και εκφράζει σήμερα τους πόθους και την αποστοή του Έθνους, εδειξε τις προάλλες προφητικά τον δρόμο της σημερινής Ελλάδος:

"Η γη αυτή η Ελληνική, είπεν ο Ιωάννης Μεταξάς είναι ο έρως μας και ο σταυρός μας........ Το σύνθημά μας θα είναι πλέον η δημιουργική υποταγή στη γη μας αυτή την ελληνική......."

Ερευνητής: Τζάνος Ντεμιρτζής

Η Κοινότης Κερκύρας- παραμονές της ένωσης των Επτανήσων

 Η Κοινότης Κερκύρας- παραμονές της ένωσης των Επτανήσων. 

Η κοινότης Κερκύρας

Δύο μόλις μήνες πριν από την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα, το πολιτικό παρασκήνιο δημιουργεί εντάσεις στον εορτασμό της εθνικής επετείου. Οι υπέρμαχοι της διατήρησης της προστασίας των Άγγλων προσπαθούν υπόγεια να σαμποτάρουν την εκδήλωση υπό την ηγεσία του Μητροπολίτου με τις αστυνομικές δυνάμεις να τους συνδράμουν. Οι υπέρμαχοι της Ένωσης τελικά, εόρτασαν σε μαζική εκδήλωση την επέτειο. 7000 κόσμος ακολούθησε την πομπή, ενώ ο ενθουσιασμένος λαός πετούσε ζαχαρωτά και κλαδιά δάφνης από τα παράθυρα!!!!

Ερευνήτρια: Κωνσταντίνα Ξενακίδου