Ελευθερία, 1948

 Ελευθερία, 1948

Με το σχέδιο Μάρσαλ καθοδόν και τον ψυχρό πόλεμο να έχει εδραιωθεί στο όνομα τηε εξολόθρευσης των Κομμουνιστών, η αντικομμουνιστική ρητορεία βρίσκει πρόσφορο έδαφος. 

Με τον όρο σχέδιο Μάρσαλ εννοείται η οικονομική ενίσχυση κρατών της ευρωπαϊκής ηπείρου, αποκύημα της εξωτερικής πολιτικής των Η.Π.Α. μετά τη λήξη του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου και της αντίληψης ότι η επικράτηση του κομμουνισμού θα αποτελούσε κίνδυνο για τα συμφέροντα και των Ηνωμένων Πολιτειών. Πήρε το όνομά του από τον υπουργό εξωτερικών των ΗΠΑ Τζορτζ Μάρσαλ.

"Για μια ακόμη φορά μας ευρίσκει εις πόλεμον η επέτειος της εθνικής εορτής

Προδόται της ελληνικής ιδέας από το εσωτερικόν- ανίερες συμμαχίες προς κατάλυσιν της Ελληνικής Ανεξαρτήσιας,  που θέλουν να σταματήσουν εις την καρδιάν μας τον ελληνικόν παλμόν, που τείνουν να μεταβάλλουν την Ελλάδα σε απέραντον χώρον σκεπασμένον με τάφους.... Ημείς δεν θα προσκυνήσωμεν.

Η μεγαλοστομία της εθνικιστικής προπαγάνδας πέρα από κάθε λογική.

Ερευνητής: Φλάβιο Γοντολέ

Ακρόπολις, 1884

 Ακρόπολις, 1884

Ο αρθρογράφος περιγράφει με ενθουσιασμό τον μοναδικό στις τελευταίες δεκαετίες επετειακό πανηγυρισμό που έλαβε χώρα στην Αθήνα. Η ως τότε απατρία, ο παραγκωνισμός της πατριωτικής ποίησης από την ερωτική, ο χλευασμός των πατριωτών ως δημοκόπων, η χαλάρωση των ηθικών δεσμών, η πολυτέλεια, η γυνάικωσις της κόρης, η μαλάκυνσης της γυναικός και η ανανδρία των νέων, ο πολλαπλασιασμός των εσπερίδων και των χορών, η αύξηση των οίκων των ιεροδούλων και το χαρτοπαίγνιο που οδηγούσε την Ελλάδα στην καταστροφή ξαφνικά σα να εξαφανίστηκαν και ........

.... να ξαναγύρισε η ελπίδα! "Ο ουρανός και η όλη γαληνή όψις της εορτής εκ του πλήθους των γαλανών σημαιών των κυματιζουσών από των οικιών και διασπειρουσών εδώ και εκεί το άρρητος αυτών θέλγητρον από των σημαικοσμήτων αμαξών..... " κάνει τον συντάκτη να ο αρθρογράφος διαβλέπει Ανάσταση της παρηκμασμένης πατρίδας.

 Η Κυβέρνηση Τρικούπη εξάλλου, η μακροβιώτερη των τελευταίων δεκαετιών, του επιτρέπει να ελπίζει....

Ερευνητής: Φλάβιο Γοντολέ

Ελευθερία 1945, Απελευθέρωση

 Ελευθερία, 1945 

Η πρώτη μετά την απελευθέρωση επέτειος με κάθε λαμπρότητα δίνει την ευκαιρία στον συντάκτη να κάνει μια αξιολόγηση των πολιτικών πρωταγωνιστών και πεπραγμένων κατηγορώντας τόσο την άκρα αριστερά για τυφλότητα και την άκρα δεξιά για προδοσία και αδράνεια, ενώ αντιπαραθέτει την κυβερνώσα μάυρη μειοψηφία με την απέραντη και λευκή πλειοψηφία του ελληνικού λαού που διψά για ανασυγκρότηση.

Η κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα (Ιανουάριος - Απρίλιος 1945), διαδέχθηκε την προηγούμενη κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου ίσως στην πιο ταραγμένη περίοδο της νεώτερης πολιτικής ιστορίας αφού τα χρόνια που θα ακολουθούσαν θα σημαδεύονταν από τον εμφύλιο πόλεμο. 

Ένα από τα αιτήματα του ΕΑΜ και του ΚΚΕ προκειμένου να ενταχτούν στην προηγούμενη κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» ήταν η μη επάνοδος του βασιλέα Γεωργίου μέχρι να αποφασιστεί μέσω δημοψηφίσματος το πολιτειακό ζήτημα. Έτσι, με την μεσολάβηση των Άγγλων, απέναντι στον δυστροπούντα βασιλέα, ορίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, -μια προσωπικότητα ευρείας αποδοχής, αγαπητή στο λαό και σεβαστή από τους πολιτικούς - ως Αντιβασιλέας της Ελλάδας

Ερευνητής: Φλάβιο Γοντολέ

Ελευθερία, 1949

 Ελευθερία, 1949

Βρισκόμαστε στην τελευταία φάση του εμφύλιου πολέμου. Η Ελλάδα αιμορραγεί. Ο ΔΣΕ πρόκειται σύντομα να ηττηθεί οριστικά με το στρατηγικό σχέδιο Πυρσός και την ρίψη βομβών Ναπάλμ στον Γράμμο και στο Βίτσι. 

Ο ελληνικός εμφύλιος πόλεμος διεξήχθη στην Ελλάδα ανάμεσα στον κυβερνητικό Ελληνικό Στρατό και τις αντάρτικες δυνάμεις του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας. Διήρκεσε από τον Μάρτιο του 1946 έως τον Αύγουστο του 1949 και είχε ως αποτέλεσμα την ήττα του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ). Ο Ελληνικός Εμφύλιος θεωρείται διεθνώς ως η πρώτη πράξη του ψυχρού πόλεμου στη μεταπολεμική ιστορία και ήταν η πολεμική σύγκρουση με τις μεγαλύτερες απώλειες που γνώρισε η χώρα από το 1830 έως σήμερα.

Η κυβερνητική προπαγάνδα εκμεταλλευόμενη την επέτειο υποστηρίζεό ότι "ο σημερινός αγών εξέρχεται από τα στενά πλαίσια του εθνικού αγώνος.... Τώρα δίδεται μάχη όχι μόνον για την εθνική ελευθερία αλλάκαι δια ταςκατακτήεις του πολιτισμού που απειλούνται από ένα θολό κύμα ασιαστικού βαρβαρισμού..." Χωρίς σχόλια......

Οι μαχητές του ΣΔΕ αποκαλούνται αποκλειστικά και μόνο ως Συμμορίτες και οι Κυβέρνηση Θ. Σοφούλη ζητά από τον ΟΗΕ να μεσολαβήσει για να διακοπεί ο ανεφοδιασμός των ανταρτών από την Γιουγκοσλαβία του Τίτο (κάτι που σύντομα θα το πετύχει).

Ερευνητής: Φλάβιο Γοντολέ

Ροδιακή, 1970

 Ροδιακή, 1970, Δικτατορία

Ένα σπάνιο αφιέρωμα στην συνεισφορά των Δωδεκανησίων στον αγώνα του 1821 φιλοξενεί η Ροδιακή της 25ης Μαρτίου του 1970, στην Ελλάδα των συνταγματαρχών. 

Ο Παναγιώτης ο Ρόδιος, Ο Αθανάσιος Καζούλης, ο Εμμανουήκ Καστρίτσιος που αναφέρονται ως μυημένοι στη Φιλική εταιρεία και οργανωτές της παθητικής αντίστασης των Ροδίων, οι γενναίοι Αστυπαλιώτες και η ναυμαχία του Γέροντα, τα φορτωμένα με μπαρούτι Καλύμνικα σφουγγαράδικα, έτοιμα να τροφοδοτήσουν τους ααγωνιστές, η Λέρος ως βάση των μεγάλων ναυτικών μας στόλων με τον Καπετάν Τουπεκή, όνομα και πράγμα, η Κως και ο ηρωικός δεσπότης της Ζαχαρίας που θυσιάστηκε στην έναρξη της επανάστασης μαζί με 2000 Κώους, οι Καρπάθιοι και οι Νισύριοι που μπήκαν με τον στόλο τους στις γραμμές του Μιαούλη και του Σαχτούρη, η Πάτμος με τον ιδρυτή της φιλικής εταιρείας Εμμανουήλ Ξάνθο και η μαρτυρική Κάσος που υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή το 1824 από τον Ιμπραήμ και τον Ισμαήλ πασά, όλα τα νησιά παρελαύνουν μαζί με τις ηρωικότερες στιγμές της δράσης τους κατά την επανάσταση.

Στην τελευταία σελίδα ο εορταστικός λόγος του "πρωθυπουργού" Γ. Παπαδόπουλου όπου τολμά να συγκρίνει την επανάσταση του 1821 με αυτήν της 21ης Απριλίου του 1967 και να βρίσκει τη δεύτερη ανώτερή της, καθώς ...υπήρξε αναίμακτη!!!!!

΄

Όσο για το εορταστικό πρόγραμμα, διήμερο και εντυπωσιακό και με ΛΑΜΠΑΔΗΦΟΡΙΕΣ!!!

Ερευνητής : Νγκρέσι Άγγελος

Συνάδελφος, Σμύρνη, 1922

 Συνάδελφος, Σμύρνη, 1922 σάρωση 13-14

Ενόσω από το 1921 και μετά την συντριβή των ελληνικών δυνάμεων στον Σαγγάριο, ο ελληνικός στρατός παραμένει αδρανής, ενώ ο Κεμάλ ανασυντάσσεται, κι ενώ η αγωνία για τις εξελίξεις κορυφώνεται και καθρεφτίζεται στην κυβερητική αστάθεια στην Ελλάδα (από τις αρχές Μαρτίου η κυβέρνηση Δ. Γούναρη κλήθηκε να βγάλει τη χώρα από το αδιέξοδο, αλλά διατηρήθηκε μόλις δύο μήνες), στη Σμύρνη, στην καρδιά των γεγονότων, η τοπική εφημερίδα Συνάδελφος προσπαθεί να ανυψώσει το πεσμένο ηθικό και οραματίζεται επί τη ευκαιρία της εθνικής επετείου, άλλη μία εθνική επιτυχία!!!! Στο εξώφυλλο η ολοσέλιδη φιγούρα του βασιλιά Κωνσταντίνου του Α΄ κινείται στην ίδια κατεύθυνση.

Και ενώ οι απόψεις ως προς την πολιτικά ορθότερη κίνηση της Ελλάδας διχάζονται, η ομηρική φράση "Αμύνεσθαι περί πάτρης" καλεί τους Έλληνες να ταχθούν στο πλευρό του στρατού και να συνεχίσουν τον αγώνα μέχρι δικαίωσης.

Και παρά τη δυσχερέστατη θέση της Ελλάδας ο εορτασμός, ως ψυχολογικός μηχανισμός ανόρθωσης ηθικού ετοιμάζεται περίλαμπρος, με φωταγωγίες και παρελάσεις!

Στον ίδιο σκοπό και τα αυτοσχέδια ποιήματα του Ηλ. Βουτιερίδη

Μαζί σου Ελλάδα θεία πάντα εζούσε

της λευτεριάς η ιδές, κι αν ακόμη

με λύσσα ο φθόνος των εχθρών σου ορμούσε

να πνίξη την περήφανή σου γνώμη

Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή

Ρωμηός, 1886

 Ρωμηός, 1886, σάρωση 225

Ο ΡΩΜΗΟΣ ήταν μια έμμετρη εβδομαδιαία, σατυρική εφημερίδα που γνώρισε τεράστια επιτυχία αλλά δίχασε την πνευματική κοινότητα και τους κριτικούς κυρίως λόγω των πολιτικών και κοινωνικών θεμάτων που έθιγε μέσα από συνθέσεις στίχων.

Ο ΡΩΜΗΟΣ και ο εκδότης-‘’συγγραφέας’’ του, στην έκδοση της 29 ης Μαρτίου 1886, αναφέρθηκε, μέσα από τετράστιχα, στην εθνική εορτή της επετείου της επανάστασης και πόσο ένδοξα υπερασπίστηκαν την πατρίδα οι τότε ήρωες. Συνεχίζοντας τα ‘’ποιηματάκια’’σε όλη την τετρασέλιδη εκείνη φυλλάδα, τα γεγονότα της δικής του εποχής, τα ‘’καμώματά’’ των πολιτικών και όλο το πολιτικό παρασκήνιο. 

 "Κι όσοι έκαμαν μεγάλην την χρυσήν αυτήν Ελλάδα

μας κυττάζουν όπως πάντα ξαπλωμένους στη λιακάδα

και κουνούνε το κεφάλι και τα μάτια των βουρκώνουν

και με πόδια και με χέρια τα παιδιά των φασκελώνουν"

Εκείνη την εποχή ο κακός χειρισμός της κυβέρνησης του Θεόδωρου Δηλιγιάννη απέναντι στην πραξικοπηματική προσάρτηση της Ανατολικής Ρωμυλιάς στην Βουλγαρία, είχε σαν αποτέλεσμα τον ναυτικό αποκλεισμό των Αθηνών από τα πολεμικά πλοία της Αγγλίας, Γερμανίας, Αυστρο-Ουγγαρίας και Ιταλίας. Αυτό, οδήγησε τον Δηλιγιάννη σε παραίτηση και την κυβέρνηση ανέλαβε ο Χαρίλαος Τρικούπης. Η κυβέρνηση του Τρικούπη ήταν αφιερωμένη στην διεύρυνση της οργάνωσης του κράτους, αφού ήταν μια περίοδος χωρίς στρατιωτικές ή διπλωματικές συγκρούσεις.

Ερευνητής: Μανόλης Μιτζέλος

Πρόοδος Δωδεκανήσου, 1950

 Πρόοδος, 1950 

Η μόλις προ διετίας απαλευθερωθείσα και ενωθείσα με την Ελλάδα Δωδεκάνησος γιορτάζει την επέτειο της Ελληνικής επαάνστασης με την ίδια μεγαλοστομία και τον στόμφο των συνήθων εκδηλώσεων, ακόμα κι αν στο εισαγωγικό άρθρο δηλώνει ότι θέλει να αποφύγει τους στερεότυπους και πομπώδεις λόγους.

Παρά τις εξαγγελίες, το γνωστό αφήγημα του Κρυφού σχολειού και η γιαγιά που λέει στο εγγόνι της το παραμύθι του μαρμαρωμένου βασιλιά, ο Ήλιος της ελευθερίας και οι καμπάνες της Αγίας Σοφίας που σήμαναν την εξέγερση, συνθέτουν κάλλιστα ένα πρότυπο εθνικιστικό παράδειγμα εορταστικού λόγου.

Στο κεντρικό άρθρο της εφημερίδας δε μαθαίνουμε τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα υπέρ του Πλαστήρα, τη θλίψη για την μη συμμετοχή του στις εκλογές του δημοφιλούς στο λαό στρατηγού Παπάγου, που έδιωξε τον Μουσολίνι και τους Κομμουνιστάς, την πρόβλεψη περί σύντομης διάρκειας ζωής της νέας κυβέρνησης, αλλά και την ανάγκη για μείωση της γραφειοκρατίας,  για προσέλκυση ξένου κεφαλαίου και απελευθέρωσης της αγοράς....... που μας θυμίζουν απελπιστικά σύγχρονη πολιτική ρητορεία, στην Ελλάδα, ένα κράτους ημισοσιαλιστικό, όπως χαρακτηρίζεται από τον γράφοντα!!!!

Συλλογική εργασία

Εύβοια, 1926

 Εύβοια, 1926   σάρωση 17

Ο δικτάτορας Πάγκαλος βρίσκεται εδώ και έναν χρόνο στην εξουσία, ο οποίος μετά από μία εκλογική παρωδία ανακηρύχθηκε και Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Τα έργα και οι ημέρες του πολλά και αμφιλεγόμενα.

Στην Εύβοια, η επέτειος της επανάστασης γιορτάστηκε, όπως και απανταχού στην Ελλάδα, με κάθε επισημότητα και ενθουσιασμό. Σημαιοστολισμένο και μυρτοστολισμένο το θερινό θέατρο, υποδέχτηκε πλήθος κόσμου, ανάμεσά τους ο Μητροπολίτης, οι αρχές της πόλης, μαθητές και καθηγητές, για να γιορτάσουν την δόξα των προγόνων μας.

Οι σημαιοφόροι μαθητές ήταν φουστανελλοφόροι και οι μαθήτριες ντυμένες με κόσμια φορέματα με ελληνικά χρώματα (τι θα έλεγε άραγε ο Πάγκαλος που είχε απαγορεύσει δια νόμου το μίνι, αν έβλεπε τις σημερινές μαθήτριες όταν παρελαύνουν;;;)

Όπως αναφέρεται στο άρθρο, παρουσίαζαν θέαμα ωραιότατο και προκάλεσαν πατριωτικές συγκινήσεις.

Και φυσικά σε μια τέτοια ατμόσφαιρα χωράνε και εθνικιστικές κορώνες. Ο καθηγητής Στασινός ονειρεύεται....."πάλι με χρόνους με καιρούς πάλι δικιά μας νά ναι" (Η Πόλη)

Στην ομιλία του ο καθηγητής κ.Στασινός μίλησε για την σημασία της ανάγκης της ενίσχυσης της αεροπορικής άμυνας, καθώς θεωρεί το αεροπλάνο ‘’σημαντικό όπλο’’ και πιστεύει όπως τόνισε, η γενναιοδωρία και ο Πατριωτισμός των Χαλκιδαίων θα δώσει στην Πατρίδα το πρώτο αεροπλάνο το οποίο ‘’θα χαιρετίσει την Επτάλοφον, την Πόλιν των ονείρων μας,  Ελεύθερη και Ελληνική.’’

Ερευνητής: Μανόλης Μιτζέλος

Εμπρός, 1899

 Εμπρός, 1899

Μάρτιος 1899. Ο αρθρογράφος με θλίψη διαπιστώνει ότι η επέτειος της Επανάστασης δεν προκαλεί πλέον την ψυχική ανάταση και την "υπερήφανον συγκίνησιν της άλλοτε".

Ο Λόγος;;;; η ανικανότης και η αφιλοπατρία των πολιτικών που την εταπείνωσαν εις τα όμματα των λαών. Εδώ πιθανόν να υπάρχει έμμεση αναφορά στον Διεθνή Οικονομικό Έλεγχο που επιβλήθηκε στην Ελλάδα το 1898

Παρόλα αυτά η αυταπάρνηση και ο πατριωτισμός των Ελλήνων δίνουν ελπίδες πως σύντομα το Έθνος θα αποκαταστήσει την προσβληθείσα του τιμή.

Ίσως οι προσπάθειες ανοικοδόμησης και εκσυγχρονισμού του ελληνικού κράτους από την πρόσφατα εκλεγείσα κυβέρνηση Θεοτόκη, να προσκρούουν στη συντηρητική- θεοκρατούμενη ερμηνεία της επανάστασεως όπως προβάλεται από την εφημερίδα. Αλλά όλα αυτά είναι μόνο υποθέσεις.

Ερευνήτρια: Ναζλή Καλαϊτζή

Ελευθερία, 1945, εμφύλιος

 Ελευθερία, 1945 

Τον Μάρτιο του 1945 η Ελλάδα έχει επισήμως απελευθερωθεί από τις δυνάμεις της κατοχής ήδη από τον προηγούμενο Οκτώβριο. Με την σύντομη κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα, που διαδέχθηκε αυτήν του Γ. Παπανδρέου, η επέτειος της επανάστασης βρίσκει τον ελληνικό λαό διχασμένο, μετά την απροκάλυπτη αγγλική επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας, τα Δεκεμβριανά του 1944 και τη συμφωνία της Βάρκιζας (12 Φεβρουαρίου 1945) που δεν τηρήθηκε από καμία πλευρά.  Οι αγωνιστές του ΕΑΜ δεν παρέδοσαν σύσσωμοι τα όπλα τους, ενώ οι πολιτικές διώξεις από την άλλη δεν σταμάτησαν όπως είχε συμφωνηθεί. Σε καθεστώς Λευκής Τρομοκρατίας, από μοναρχικές και συντηρητικές ομάδες σε βάρος των πιο προοδευτικών, η Ελλάδα έχει ακόμα πολλά προβλήματα να λύσει κι έναν αιματηρό εμφύλιο προ των πυλών.

Σε μια προσπάθεια τόνωσης της εθνικής ομοψυχίας, οι αγωνιστές του 1821 παρομοιάζονται με αυτούς του 1940 και κρίνονται ΑΝΤΑΞΙΟΙ. Η εικονογράφηση χαρκατηριστικά συμφύρει τις δύο ιστορικές στιγμές.

Και σε μια ύστατη αλλά μάταιη απόπειρα συμφιλίωσης των αντίθετων πλευρών ο Αντιβασιλέας υπογραμμίζει ότι ΥΠΕΡΑΝΩ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΝ ΜΑς ΙΣΤΑΤΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ......

Ερευνήτρια: Ναζλή Καλαϊτζή

Σπάρτη, 1881

Σπάρτη, 1881  σάρωση 47

Λίγες μέρες μόνο πριν απο την υπογραφή της ιστορικής Συνθήκης της Κωνσταντινούπολης, στην οποία η Τουρκία παραχώρησε τη Θεσσαλία και τον νομό Άρτας στην Ελλάδα, επεκτείνοντας έτσι τα σύνορά μας, στην εφημερίδα Σπάρτη, το φλέγον ζήτημα δεν αφήνει δημοσιογραφικό χώρο και ενδιαφέρον για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου. 

"Το ημέτερον περί διακανονίσεως των ορίων ζήτημα" και η στάση των δυνάμεων αποτελούν το πρωτοσέλιδο. 

Σε μια μόλις παράγραφο μια έμμεση αναφορά σε πρώην αγωνιστή του 21 του οποίου η αυτοθυσία και η τιμιότητα δεν αναγνωρίσθηκαν από την Κυβέρνηση, παίρνουμε μία γεύση από τα πεπραγμένα της ελληνικής πολιτείας μετά την επανάσταση. Πολλοί από τους πραγματικά αγνούς αγωνιστές παραγκωνίστηκαν και δεν τους αποδόθηκε κανένα αξίωμα.

Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή

Νέα Ελλάς, 1920, Πόντος

 Νέα Ελλάς, 1920, Αθήνα  σάρωση 329

ΔΙΠΛΗ ΕΘΝΙΚΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ

Σε τι αναφέρεται άραγε η εφημερίδα;

Μετά τη Γενοκτονία των Αρμενίων το 1915, οι τούρκοι εθνικιστές υπό τον Μουσταφά Κεμάλ είχαν πλέον όλο το πεδίο ανοιχτό μπροστά τους για να εξολοθρεύσουν τους Ελληνοπόντιους.

Οι Πόντιοι υπήρξαν πάντα δραστήριοι και είχαν επτύχει σημαντική οικονομική και πνευματική ανάπτυξη. Το 1900 υπήρχαν στον Πόντο 1401 σχολεία ανάμεσα στα οποία και το Φροντιστήριον της Τραπεζούντας.

Το 1908 ήταν μια χρονιά - ορόσημο για τους λαούς της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Τη χρονιά αυτή εκδηλώθηκε και επικράτησε το κίνημα των Νεότουρκων, που έθεσε στον περιθώριο τον Σουλτάνο. Πολλές ήταν οι ελπίδες που επενδύθηκαν στους νεαρούς στρατιωτικούς για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της θνήσκουσας Αυτοκρατορίας.

Σύντομα, όμως, οι ελπίδες τους διαψεύστηκαν. Οι Νεότουρκοι έδειξαν το σκληρό εθνικιστικό τους πρόσωπο, εκπονώντας ένα σχέδιο διωγμού των χριστιανικών πληθυσμών και εκτουρκισμού της περιοχής

Το 1919 οι Έλληνες μαζί με τους Αρμένιους και την πρόσκαιρη υποστήριξη της κυβέρνησης Βενιζέλου προσπάθησαν να δημιουργήσουν ένα αυτόνομο ελληνοαρμενικό κράτος. Το σχέδιο αυτό ματαιώθηκε από τους Τούρκους, οι οποίοι εκμεταλλεύθηκαν το γεγονός για να προχωρήσουν στην «τελική λύση».

Στις 19 Μαΐου 1919 ο Μουσταφά Κεμάλ αποβιβάζεται στη Σαμψούντα για να ξεκινήσει τη δεύτερη και πιο άγρια φάση της Ποντιακής Γενοκτονίας, υπό την καθοδήγηση των γερμανών και σοβιετικών συμβούλων του.

Ένα χρόνο μετά, η Νέα Ελλάς αναφέρεται στην προσπάθεια ίδρυσης ανεξάρτητου κράτους στον Πόντο ως εθνική επέτειο και εύχεται την επίλυση του προβλήματος, που δυστυχώς.... δεν έμελλε ποτέ να λυθεί.

Μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922 οι Ελληνοπόντιοι που έχασαν τη ζωή τους ξεπέρασαν τους 200.000, ενώ κάποιοι ιστορικοί ανεβάζουν τον αριθμό τους στις 350.000.

Ερευνητής: Μανόλης Πογιάς

Η Διάπλασις των Παίδων, 1897

 Διάπλασις των Παίδων, 1897, σάρωση 61

Κι ενώ το Κρητικό ζήτημα μαίνεται καθώς η Ελλάδα απέρριψε ην απόφαση των Συμμάχων για αυτονομία της Κρήτης και ενώ η χώρα βρίσκεται σε καθεστώς επιστράτευσης και οδεύει προς τον ατυχή ελληνοτουρκικό πόλεμο, σε ενα παιδικό περιοδικό, τέτοιες ειδήσεις δεν χωρούν.

Έτσι ο γνωστός "Φαίδων", ψευδώνυμο του Γρηγόριου Ξενόπουλου, που υπήρξε αρχισυντάκτης της Διαπλάσεως των Παίδων επί μισό αιώνα, στο άρθρο του για την επέτειο της 25ης Μαρτίου μεταφέρειτ ο πανηγυρικό κλίμα χωρίς την παραμικρή υποψία σκιάς.

'

Αντιθέτως, το μόνο περιστατικό που φαίνεται να σκίασε την ημέρα ήταν το μικροατύχημα της δεύτερης βασιλικής άμαξας, που τρόμαξε το πλήθος αλλά τελείωσε χωρίς πραγματικές απώλειες. Αντιθέτως ο εκτροχιασμός ερμηνεύθηκε ως καλός οιωνός: Ο ζυγός εθραύσθη!!!! με υπονοούμενο προφανώς και για μελλοντικές απελευθερώσεις ελληνικών εδαφών!

Ερευνητής: Νγκρέσι Άγγελος

Νέα Ελλάς, 1940, Βόλος

 Νέα Ελλάς, 1940, Βόλος  σάρωση 325

Κι ενώ τα μαύρα σύννεφα του φασισμού καλύπτουν την Ευρώπη, η Ελλάδα θυμάται τα περασμένα μεγαλεία της, κλείνοντας τα μάτια στη συμφορά που έρχεται, επικαλούμενη τη διαχρονική αρετή της φυλής, την αγωνιστικότητα, για τους μελλοντικούς αγώνες.

Οι ήρωες του 1821 παρομοιάζονται με ήρωες άλλων ένδοξων εποχών, μεταξύ μύθου και πραγματικότητας καθώς οι μυθικές μορφές συμφύρονται με τα ιστορικά πρόσωπα σε μια εναία ηρωική παράδοση..... Γιατί ο λάος χρειάζεται πρότυπα.....

"Πολεμισταί και θαλασσομάχοι, ήρωες και ναυτίλοι, άτρομοι όσο και λεπτοί τη νόησιν κατέστησαν πραγματικότητα την παράδοσιν του Ομηρικού έπους.

Αχιλλείς νέοι και νέοι Οδυσσείς, Αίαντες και Αγαμέμνονες, Θεμιστοκλείς νέοι ανεφάνησαν πάλι και ηγωνίσθησαν με όλη την ένταση της Ελληνικής ορμής, την οποίαν είχον επιδείξει οι παλαιοί πρόγονοι μαχόμενοι κατά των βαρβάρων εις τα πεδία του Μαραθώνος, εις την θάλασσαν της Σαλαμίνας".

Αλλά και πέρα από τους υψηλούς ηρωικούς τόνους, ένα αφιέρωμα στον εθνικό μας ποιητή Σολωμό, αναγκάζει το ύφος του γράφοντος να χαμηλώσει με ταπεινότητα και τη γλώσσα του να προσαρμοστεί στη Σολωμική παράδοση του δημοτικισμού (στο βαθμό που η αρχαιοπρέπεια της εποχής το επιτρέπει). Από τους Ελεύθερους Πολιορκημένους:

"Ο Απρίλης με τον Έρωτα 

χορεύουν και γελούνε

κι όσα άνθια φαίνουν και καρποί

τόσα άρματα σε κλειούνε...."

Ερευνητής: Μανόλης Πογιάς