150 χρόνια από την επανάσταση- 1971- Δικτατορία

 Τα 150 χρόνια από την Επανάσταση επί δικτατορίας- Όλη η Ελλάδα ένα πανηγύρι

Τηλεοπτικά επίκαιρα 1΄ - 2' 

Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τη συμπλήρωση 150 ετών από την επανάσταση του 1821 εορτάζονται στην Ύδρα τα «Μιαούλεια» στη μνήμη του Ναυάρχου της επανάστασης του 1821 Ανδρέα Μιαούλη. Άποψη του νησιού μέσα από πλοίο που φτάνει στο λιμάνι. Προτομή του Ανδρέα Μιαούλη στο λιμάνι, όπου ο Αναπληρωτής Υπουργός Προεδρίας Κυβερνήσεως Ιωάννης Αγαθαγγέλου, άλλοι επίσημοι και τοπικοί παράγοντες παραβρίσκονται σε αναπαράσταση της άφιξης του Ανδρέα Μιαούλη στην Ύδρα έπειτα από νικηφόρες ναυμαχίες. Άνδρας που αναπαριστά τον Ανδρέα Μιαούλη συνοδευόμενος από άνδρες που αναπαριστούν τα μέλη του πληρώματός του φτάνει με βάρκα και αποβιβάζεται στο λιμάνι κρατώντας ξύλινο σταυρό, τον οποίο παραδίδει στον Μητροπολίτη Ύδρας. Άποψη του νησιού.

Τηλεοπτικά επίκαιρα

Πορτραίτα οπλαρχηγών κοσμούν δρόμους της Τρίπολης όπου εορτάζεται η συμπλήρωση 150 ετών από την επανάσταση του 1821. Ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης Στυλιανός Παττακός συνοδευόμενος από τον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Εσωτερικών Ιωάννη Λαδά και άλλους επισήμους κατευθύνονται στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Τρίπολης, μπροστά από τον οποίο βρίσκεται παραταγμένο τιμητικό άγημα. Μετά τη δοξολογία ο Στ. Παττακός καταθέτει στεφάνι στο μνημείο των προκρίτων στην Τρίπολη. Άποψη του μνημείου. Σε κεντρικό δρόμο της πόλης ο Στ. Παττακός, οι λοιποί επίσημοι και πλήθος κόσμου παρακολουθούν παρέλαση στην οποία συμμετέχουν μαθητές και μαθήτριες με παραδοσιακές ενδυμασίες, καθώς και άρματα εμπνευσμένα από την επανάσταση του 1821 και από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.

τηλεοπτικά επίκαιρα

Άποψη του Καρπενησίου, όπου πραγματοποιούνται εορταστικές εκδηλώσεις για τη συμπλήρωση 150 ετών από την επανάσταση του 1821. Οι Αντιπρόεδροι της Κυβέρνησης Στυλιανός Παττακός και Νικόλαος Μακαρέζος, συνοδευόμενοι από άλλους επισήμους, διασχίζουν δρόμο της πόλης όπου έχουν παραταχθεί αγόρια με παραδοσιακές ενδυμασίες και μπάντα που παιανίζει. Τοπικοί παράγοντες υποδέχονται δια χειραψίας τους επισήμους. Ο Στ. Παττακός, ο Ν. Μακαρέζος, ο Υπουργός Δικαιοσύνης Άγγελος Τσουκαλάς, ο Υπουργός Πολιτισμού και Επιστημών Κωνσταντίνος Παναγιωτάκης, άλλοι επίσημοι και κόσμος συγκεντρωμένος μπροστά από το μνημείο πεσόντων της πόλης. Ο Στ. Παττακός καταθέτει στεφάνι στο μνημείο. Αγόρια και κορίτσια με παραδοσιακές ενδυμασίες παρελαύνουν σε κεντρικό δρόμο της πόλης, ενώ ο Στ. Παττακός, οι λοιποί επίσημοι και πλήθος κόσμου παρακολουθούν. Μαθήτριες και μαθητές παρελαύνουν.

Οι ομοιότητες με σύγχρονες εκδηλώσεις είναι εύγλωττη και .... ανησυχητική.

Έρευνα: ομαδική

Ακρόπολις, 1899, Πρώτη μαθητική παρέλαση

 Ακρόπολις, 1899

Το τυπικό του εορτασμού της επετείου συμπεριελάμβανε στρατιωτική παρέλαση ενώπιον της βασιλικής οικογένειας και αξιωματούχων, δοξολογία στη μητρόπολη, πανηγυρικό λόγο και κατάθεση στεφάνων σε μνημεία.

Μόλις το 1899 συναντάται η πρώτη αναφορά σε μαθητική συμμετοχή στην παρέλαση. Μαθητές Δημοτικού με σημαίες και ψάλλοντας άσματα πατριωτικά παρέλασαν στην Ερμού, την πλατεία Συντάγματος και την Πανεπιστημίου. 

Έρευνα συλλογική

Αδιάλλακτος, Αθήνα, 1917

 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΑΔΙΑΛΛΑΚΤΟΣ  σάρωση 17

Αθήνα 25 Μαρτίου 1917 

Με τον τίτλο Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΖΗΤΩΚΡΑΥΓΗ , το άρθρο στην εφημερίδα αναφέρει ότι

«Η 96^η επέτειος της Ελληνικής ανεξαρτησίας δεν υπήρξε ευτυχής επέτειος».

Το 1917 ανήκει στα χρόνια του Εθνικού διχασμού καθώς η Ελλάδα βρέθηκε χωρισμένη, ‘’πολιτικά’’, στη μέση αφού υπήρχε η Βενιζελική παράταξη και η Βασιλική παράταξη. Ήταν μια χρονιά που η εθνική επέτειος δεν γιορτάστηκε στη νησιωτική και Μακεδονική Ελλάδα. Επικρατούσε, κατά την εφημερίδα, ένα καθεστώς ανθελληνικής επανάστασης.

Ο Βασιλιάς Κων/νος και ο λαός του εκείνη την ημέρα, θέλοντας να διώξει από πάνω του την Κακή Φήμη που θέλησαν οι προδότες να του προσάψουν, ζητωκραύγασαν ενωμένοι ως μια φωνή για ΟΛΗ την Ελλάδα η οποία δοκιμαζόταν σε κακουχίες και ήταν αποκλεισμένη από την ξενική βία που επέβαλλε μια απεχθή τυρρανία των προδοτών. Μια φωνή συμπαράστασης προς τους αποκλεισμένους Έλληνες που υπομένουν τα δεινά και ελπίζουν. Ελπίζουν επ’ Αυτόν!  Η ξενική βία, κατά τον Κωνσταντίνο, ήταν οι ξένες στρατιωτικές δυνάμεις που ήρθαν να βοηθήσουν τον Βενιζέλο και να πιέσουν την είσοδο της Ελλάδας υπερ της Αντάτ.

Η ζητωκραυγή έδειχνε την φωνή της ψυχής των Ελλήνων που ήταν αδύνατο να χωρίσουν, από την χωρισμένη Ελλάδα. Ήταν η φωνή της ψυχής του Έθνους που χώρισαν, χωρίς όμως να καταφέρουν να χωρίσουν την ψυχή του. Ο πανηγυρισμός αυτός ηθελε να δείξει πως ο δεσμός του Βασιλιά με τον Ελληνικό λαό ήταν στενός και άρρηκτος, πράγμα που συγκίνησε βαθύτατα τον τότε βασιλέα.

Ασφαλώς είναι φανερή η φιλοβασιλική τοποθέτηση της εφημερίδας....καθώς το άρθρο τελειώνει με το πανηγυρικό: Ζήτω ο βασιλεύς Κωνσταντίνος!

Ερευνητής: Μιτζέλος Εμμανουήλ

Αλήθεια, Κύπρος, 1900

 ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΑΛΗΘΕΙΑ,  σάρωση 38-39

Λεμεσσός Κύπρου, 25 Μαρτίου 1900

Στο πρωτοσέλιδο της εφημερίδας, το άρθρο με τίτλο 25 ΜΑΡΤΙΟΥ, ξεκινά λέγοντας πως την ένδοξη αυτή μέρα οι Κύπριοι την υποδέχονται ως Δούλοι και συνεχίζει με λόγια που δείχνουν πόνο αλλά και ελπίδα πως μια μέρα θα γιορτάζουν την μέρα αυτή κάτω από τον Ελληνικό ήλιο.

Με το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου (1877-1878) και την ήττα της Τουρκίας, κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του Βερολίνου (1878), η Αγγλία και η Τουρκία προχώρησαν σε συμμαχία πράγμα που προμήνυε την παραχώρηση της Κύπρου στους Άγγλους. Οι Ελληνοκύπριοι τότε πίστευαν πώς η μετάβαση αυτή στην Αγγλοκρατία θα οδηγούσε στην ένωνη της Κύπρου με την Ελλάδα. Μια ένωση που ήταν ενταγμένη στη Μεγάλη Ιδέα, όπου το Ελληνικό κράτος θα προσαρτούσε περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου κατοικούσαν Έλληνες όπως την Κύπρο, την Μικρά Ασία και την Κωνσταντινούπολη. Οι Ελληνοκύπριοι θεωρούσαν πως το νησί ήταν ιστορικά Ελληνικό και πίστευαν πως η Ένωση με την Ελλάδα ήταν φυσικό δικαίωμα. Όμως η αντίθεση της Αγγλίας για την  παραχώρηση του νησιού στην Ελλάδα ήταν ρητή αφού νομικά η Κυριαρχία ανήκε στην Τουρκία.

Στα σχολεία, οι δάσκαλοι όχι μόνο δίδασκαν την αγάπη για την πατρίδα αλλά θεωρούσαν φυσικό να προπαγανδίζουν την Μεγάλη Ιδέα, την ένωση δηλαδή με την Ελλάδα.

Στο μεσαίο φύλλο της εφημερίδας αναφέρεται πως ο εορτασμός της επετείου της επανάστασης θα εορταζόταν σε κάθε γωνιά της Κύπρου με κάθε επισημότητα, με δοξολογίες και φωταψίες, ώστε να αποδόσουν φόρο τιμής στην λαμπρή εκείνη ημέρα. Οι δρόμοι και τα σχολεία θα φωταγωγηθούν και ο κόσμος με καμάρι και με όλη του τη δύναμη θα βροντοφωνούσε ΕΛΛΑΣ-ΚΥΠΡΟΣ.

Ερευνητής: Μιτζέλος Εμμανουήλ