Εφημερίς κοινωνική, πολιτική, φιλολογική. Πρώτη χρονιά κυκλοφρίας της. Το
κατεξοχήν όργανο του μαχητικού δημοτικισμού στις αρχές του 20ου αιώνα. Κατά την
πρώτη περίοδο, η πορεία του είναι στενά συνδεδεμένη με την ιστορία του
γλωσσικού ζητήματος. Στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του ανήκουν επίσης τα
εκπαιδευτικά θέματα, και, λιγότερο, τα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα. Ασκεί
δριμεία κριτική της πολιτικής ζωής και, με μαχητικότητα, βάλλει κατά της
δημαγωγίας και του κομματισμού.
Στο χρονογράφημα "Σημαίες και Τύμπανα" ο συντάκτης του οικτίρει
την σύγχρονη Ελλάδα με τις επιδεικτικές παράτες της (επικεφαλής της πομπής
κατάθεσης στεφάνου, 3 ρασοφορεμένοι, συμβολίζοντες τον Πατριάρχη, τον Διάκο και
τον Παπαφλέσσα), που μετατρέπει την εθνική επέπτειο σε προσωπική ρεκλάμα
ορισμένων. Όσο για τις μαθητικές παρελάσεις μόνο γέλιο προκαλεί η περιφορά της
σημαίας μας από μικροσκοπικούς μπεμπέδες, κάτι που θα έκανε τον Πατριάρχη και
τον Ρήγα να φρίττουν και να σιωπούν με θλίψη. Οι σύγχρονοι Έλληνες δεν έχουν
άλλο - σύμφωνα με το άρθρο- να κληρονομήσουν στα παιδιά τους, παρά έναν κούφιο
πατριωτισμό που εκφράζεται με σημαίες και τύμπανα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου