Σάλπιγξ, Λέσβος, 1909 (σάρωση 7-8)
Όταν η μη είδηση συνιστά είδηση
Το 1909 βρίσκει τις δύο κοινότητες του νησιού, τους Χριστιανούς και τους Οθωμανούς, να μην έχουν σχέσεις αρμονικές, όπως παλιότερα. Από το 1908, οπότε επικράτησε στην Οθωμανική αυτοκρατορία το Κίνημα των Νεότουρκων, οι ελπίδες για μεταρρυθμίσεις στο εσωτερικό της αυτοκρατορίας αναζωπυρώθηκαν. Γρήγορα όμως διαψεύσθηκαν, διότι το νεοτουρκικό Σύνταγμα χρησιμοποιήθηκε ως νομιμοποιητική βάση και ως μοχλός για την ομογενοποίηση και τον εκτουρκισμό των εθνοτήτων της αυτοκρατορίας. Το Νεοτουρικό Κομιτάτο και το Εθνικό αναμετριώνται σε μια προσπάθεια εύρεσης ισορροπίας στο εσωτερικό του τουρκοκρατούμενου ακόμα νησιού.
Η Λεσβος θα απελευθερωθεί μετά τους Βαλκανικούς πολέμους αλλά η άρνηση της Πύλης να αναγνωρίσει την απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων για εκχώρηση των νησιών στην Ελλάδα θα οδηγήσει σε μια κατάσταση ρευστότητας μέχρι την οριστική επικύρωση της ως ελληνικής κτήσης το 1923 με τη Συνθήκη της Λωζάννης.
Οπότε στο φύλλο της Σάλπιγκος δεν ήταν δυνατόν να φιλοξενείται σχόλιο περί εορτασμού της εθνικής επετείου, παρά μόνον ένα μικρό σχόλιο αναφορικά με τη θρησκευτική σημασία της ημέρας και αυτό...στριμωγμένο μαζί με το δελτίο καιρού.... "Ψύχος δριμύ... Βορράς ορμητικός" όπως ακριβώς και οι ελληνοτουρκικές σχέσεις της περιόδου.
Ερευνήτρια: Μαρία Κατσικανταή
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου