Αναγέννησις στα Τρίκαλα το 1902 (σάρωση 46-48)
Στα Τρίκαλα, που το 1902 αποτελούν τρόπο τινά τη μεθόριο του ελληνικού κράτους και όπου είχαν βρεθεί στην καρδιά του άδοξου ελληνοτουρκικού πολέμου του 1897, καθώς εδώ έδρευε η μια από τις δύο ελληνικές μεραρχίες, βιώνει τον αντίκτυπο της εθνικής μας περιπέτειας δικαιολογημένα πιο έντονα. Έτσι, παρά τον αναμφισβήτητα εορταστικό τόνο των εκδηλώσεων, δεν λείπει και ο σχετλιαστικός σχολιασμός, κυρίως για τους Κυβερνήτες και τους πολιτευόμενους της Ελλάδος που οδηγούν τη χώρα χωρίς να στεκόνται στο ύψος των περιστάσεων.
Παρόλα αυτά παρατηρείται ότι ο εορτασμός απέκτησε ιδιαίτερη λάμψη και αίγλη μετά τον "επονείδιστο" πόλεμο, που έδωσε στους συγχρονους Έλληνες ένα έμπρακτο μάθημα ιστορίας, για το μέγεθος της ανδρείας των "λεοντόκαρδων" προγόνων μας που είχαν αναμετρηθεί με την παντοδύναμη Οθωμανική αυτοκρατορία.
Στη συγκέντρωση στο Γυμναστήριο ο πύρινος λόγος του Γυμνασιάρχου παρομοιάζει την σκλαβωμένη Ελλάδα με ευγενή δεσμώτη που ξεφεύγει της προσοχής του "μεθύοντος δεσμοφύλακος" και διεκδικεί την προγονική της κληρονομιά, ενώ το ΩΡΑΙΟΝ ΦΥΛΛΟΝ, τοποθετείται σε περίοπτη θέση στις εξέδρες για να παρακολουθήσει τον φλογερό πατριωτικό λόγο.
Το κλου των εορτασμών είναι η απογευματινή λαμπαδηφορία, όπου όλοι οι πολίτες με φανούς διαφόρων ειδών και μεγεθών δημιουργούν μια ατέλειωτη πορεία που διασχίζει την πόλη. Και πάλι σε εξέχουσα θέση το ΩΡΑΙΟΝ ΦΥΛΟΝ να υπενθυμίζει τα έμφυλα ήθη της εποχής και τον διακοσμητικό ρόλο των γυναικών!!!!! ΑΛΙΜΟΝΟ!
Ερευνητής: Τζάνος Ντεμιρτζής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου