ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΑΛΗΘΕΙΑ, σάρωση 38-39
Λεμεσσός Κύπρου, 25 Μαρτίου 1900
Στο πρωτοσέλιδο της
εφημερίδας, το άρθρο με τίτλο 25 ΜΑΡΤΙΟΥ, ξεκινά λέγοντας πως την
ένδοξη αυτή μέρα οι Κύπριοι την υποδέχονται ως Δούλοι και συνεχίζει με λόγια
που δείχνουν πόνο αλλά και ελπίδα πως μια μέρα θα γιορτάζουν την μέρα αυτή κάτω
από τον Ελληνικό ήλιο.
Με το τέλος του Ρωσο-Τουρκικού πολέμου (1877-1878) και την
ήττα της Τουρκίας, κατά την διάρκεια του Συνεδρίου του Βερολίνου (1878), η
Αγγλία και η Τουρκία προχώρησαν σε συμμαχία πράγμα που προμήνυε την παραχώρηση
της Κύπρου στους Άγγλους. Οι Ελληνοκύπριοι τότε πίστευαν πώς η μετάβαση αυτή
στην Αγγλοκρατία θα οδηγούσε στην ένωνη της Κύπρου με την Ελλάδα. Μια ένωση που
ήταν ενταγμένη στη Μεγάλη Ιδέα, όπου το Ελληνικό κράτος θα προσαρτούσε περιοχές
της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας όπου κατοικούσαν Έλληνες όπως την Κύπρο, την Μικρά
Ασία και την Κωνσταντινούπολη. Οι Ελληνοκύπριοι θεωρούσαν πως το νησί ήταν
ιστορικά Ελληνικό και πίστευαν πως η Ένωση με την Ελλάδα ήταν φυσικό δικαίωμα.
Όμως η αντίθεση της Αγγλίας για την
παραχώρηση του νησιού στην Ελλάδα ήταν ρητή αφού νομικά η Κυριαρχία
ανήκε στην Τουρκία.
Στα σχολεία, οι δάσκαλοι όχι μόνο δίδασκαν την αγάπη για την
πατρίδα αλλά θεωρούσαν φυσικό να προπαγανδίζουν την Μεγάλη Ιδέα, την ένωση
δηλαδή με την Ελλάδα.
Στο μεσαίο φύλλο της εφημερίδας αναφέρεται πως ο εορτασμός
της επετείου της επανάστασης θα εορταζόταν σε κάθε γωνιά της Κύπρου με κάθε
επισημότητα, με δοξολογίες και φωταψίες, ώστε να αποδόσουν φόρο τιμής στην
λαμπρή εκείνη ημέρα. Οι δρόμοι και τα σχολεία θα φωταγωγηθούν και ο κόσμος με
καμάρι και με όλη του τη δύναμη θα βροντοφωνούσε ΕΛΛΑΣ-ΚΥΠΡΟΣ.
Ερευνητής: Μιτζέλος Εμμανουήλ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου