Η πρώτη μετά την απελευθέρωση επέτειος με κάθε λαμπρότητα δίνει την ευκαιρία στον συντάκτη να κάνει μια αξιολόγηση των πολιτικών πρωταγωνιστών και πεπραγμένων κατηγορώντας τόσο την άκρα αριστερά για τυφλότητα και την άκρα δεξιά για προδοσία και αδράνεια, ενώ αντιπαραθέτει την κυβερνώσα μάυρη μειοψηφία με την απέραντη και λευκή πλειοψηφία του ελληνικού λαού που διψά για ανασυγκρότηση.
Η κυβέρνηση του Νικολάου Πλαστήρα (Ιανουάριος - Απρίλιος 1945), διαδέχθηκε την προηγούμενη κυβέρνηση Γεωργίου Παπανδρέου ίσως στην πιο ταραγμένη περίοδο της νεώτερης πολιτικής ιστορίας αφού τα χρόνια που θα ακολουθούσαν θα σημαδεύονταν από τον εμφύλιο πόλεμο.
Ένα από τα αιτήματα του ΕΑΜ και του ΚΚΕ προκειμένου να ενταχτούν στην προηγούμενη κυβέρνηση «Εθνικής Ενότητας» ήταν η μη επάνοδος του βασιλέα Γεωργίου μέχρι να αποφασιστεί μέσω δημοψηφίσματος το πολιτειακό ζήτημα. Έτσι, με την μεσολάβηση των Άγγλων, απέναντι στον δυστροπούντα βασιλέα, ορίστηκε ο Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός, -μια προσωπικότητα ευρείας αποδοχής, αγαπητή στο λαό και σεβαστή από τους πολιτικούς - ως Αντιβασιλέας της Ελλάδας
Ερευνητής: Φλάβιο Γοντολέ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου