Καθώς στα 100 χρόνια από την επανάσταση, το 1921 η Ελλάδα βρισκόταν σε πολύ δυσχερή θέση, λόγω του πολέμου στη Μ. Ασία, ο μεγάλος εορτασμός μετατοπίστηκε για το 1930, τα 100 χρόνια από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους.
"Εις τα μεγάλα γεγονότα της παγκοσμίου ιστορίας η ελληνική επανάστασις θα κατέχη πάντοτε πρωτεύουσαν θέσιν και θα δεικνύει ες αεί τα θαύματα τα οποία δύναται να επιτελέση ένας λαός όταν οιστρηλατείται από την πίστιν επί το δίκαιον του αγώνος του και την αγάπην του προς την Ελευθερία......
Ας αφήσωμεν την ευγνωμοσύνην μας να φθάση εις τα Ηλύσια όπου αναπαύωνται οι ήρωες της Πίστεως και της Πατρίδος...
Η Επανάστασις του 1821 υπήρξε η φωτεινή αστραπή που ηυλάκωσε και εφώτισε τον σκοτεινόν ορίζοντα της Μεσαιωνικης περιόδου και συντέλεσεν μαζύ με την Γαλλικής εις την εξύψωσιν της ιδέας της δικαιοσύνης."
Και φυσικά δεν θα έλειπε ένα ποίημα ad hoc κατασκευασμένο για να τιμήσει τη γενναιότητα των Αργίτεισσων γυναικών (ο κάθε τόπος ευλογεί τα γένια του).
Για να κεντρισθεί το ενδιαφέρον των αναγνωστών ο συντάκτης επιστρατεύει μια πρακτική του σύγχρονου μάρκετινγκ. Εξαγγέλει ένα παράδοξο που στη συνέχεια της αφήγησης δεν επιβεβαιώνεται. Έτσι, στην αρχή της εξιστόρησης αναφέρεται πως την έναρξη της επανάστασης στο Άργος κήρυξε ένας Τούρκος. Τα γεγονότα βέβαια είναι λίγο διαφορετικά.
Και στο αποκορύφωμα το περιστατικό με τον ντυμένο Γιαννίτσαρο, οπλαρχηγό Κουρμούλη, ο οποίος - εξαιτίας της επικρατούσας γλώσσας της εποχής του συντάκτη του άρθρου- φέρεται να είπε:
Αδελφοί κι εγώ είμαι Έλλην και Χριστιανός. Γιγνώσκω το μυστικό της εντάυθα συναθροίσεώς σας!!! (τύφλα να χουν τα μιμίδια εις την ελληνικήν)
Ερευνητής: Τζάνος Ντεμιρτζής
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου